Calla - Lady in Red

Louis
(ostatni, który tropił jednorożce)

Mihaugal

KE?

Narnia (Tam, gdzie zaczyna się koniec pewnej historii i kończy początek wszystkich innych...)

Rebelion

„Cóż są słowa?
- Marne formy w które myśl człowieka
Nędze swojej powszedniej obleka.”
Maria Konopnicka

„A słowa się po niebie włóczą i łajdaczą -
I udają, że znaczą coś więcej, niż znaczą!...”
Bolesław Leśmian

13.07.2005 :: 23:28...

Smutna ballada

Posłuchajcie Panie, Panowie, Wędrowcy samotnie strudzeni
Co się zdarzyło w Borach Bobreckich ubiegłej jesieni

Żył sobie w nich samotny zbój Awenturzysta
Co z nudów i smutku książek przeczytał z milion i trzysta

Razu pewnego w jego jaskini gość zawitał dziwny
Nie chciał niczego, ni jadła, ni wina, ni zaległej grzywny

Usiadł na pieńku przy kotle ten dziadek grzybiczny
i opowiadać jął o czasach odległych w sposób archaiczny

Snuł baje o dawnych wojnach i granicznych sporach
Potem opowiastkę o nieszczęśliwej miłości wplótł do tego wora

I tu zaczyna się opowieść o demonie Mefiście
I jego niedoszłej żonie Pajęczycy, którą kochał tak bardzo namiętnie ogniście

On kochał ją - ona jego
nie wzięli poprawki na tego co kochał na trzeciego

Gorąca miłość co była niczym wulkan magmowy
niewierności posypką okraszona przeistoczyła się wkrótce w masyw lodowcowy

On jej wybaczyć potrafić nie umiał
A ona o przebaczenie prosić go nie śmiała, czego nie rozumiał

Była dla jego serca żarem ognistym
Błędnie sądził że podsycany przez nią ogień będzie wiekuistym

Niestety z pajęczej natury woli
Jadem nasączone serce nie wytrzymało i umarł wypalając się z dnia na dzień powoli

Ona z tym trzecim żyć też nie potrafiła
I razu pewnego wyszła z nory w otchłań nocy i nigdy do Borów już nie wróciła.

Pajęczyną osnutej ballady wnet pękła nić
dziadek upadł na wznak i przestał się o swe długie i smutne życie zaciekle bić

Przed śmiercią wydał krótki kormorani jęk
Kochałem nie ją lecz jego co naturze wbrew, przyjdzie mi zaznać ognia piekielnego udręk


Komentuj (11)